Czyli trochę o tym jak powstała ta kultowa kurtka

Początki jej historii sięgają roku 1928, kiedy to na prośbę środowisk motocyklowych Amerykanin Irving Schott zaprojektował pierwszą skórzaną kurtkę z ukośnym zamkiem i nazwał ją „Perfecto” od marki swoich ulubionych cygar. Kurtka wykonana została ze skóry konia, miała małą kieszeń na dole, kieszeń na klapie, doły rękawów zapinane na zamki oraz pagony na ramionach. Jej charakterystycznym elementem było specjalnie zaprojektowane wszycie zamka, który po zamknięciu zabezpieczał przed wnikaniem powietrza w trakcie jazdy na motocyklu.

Pod koniec lat 40 Schott zaprojektował nowy model „613” powszechnie znany jako „One Star” (Jedna Gwiazda – nazwa ta wzięła się z tego że kurtka miała po jednej gwieździe na każdym pagonie). Już kilka lat później powstał model „618” identyczny z poprzednią wersją z wyjątkiem tego że był bez gwiazd.
Od lat 50-tych kurtka zaczynała osiągać status ikony, po części dzięki temu że nosili ją bohaterowie kilku popularnych filmów.

Pierwszym przykładem jest postać Johnego Strablera – przywódcy gangu motocyklowego „Hell’s Angels” z „The Wild One” (1953), którego zagrał Marlon Brando. Nosił on „618”-kę, przy czym miała ona gwiazdy (zostały dodane na potrzeby filmu). Był to pierwszy film o wyjętych spod prawa motocyklistach i w dużej mierze to dzięki niemu ta czarna motocyklowa kurtka stała się później synonimem złej (kontrkulturowej) postawy społecznej, a jej noszenie było źle widziane lub nawet zakazane w wielu amerykańskich szkołach.

Późniejsze przykłady to między innymi: grupa T-Birds z filmu „Grease” (1978) z Johnem Travoltą w roli głównej, Henry Winkler, jako „Fonzie” w serialu telewizyjnym z lat siedemdziesiątych „Happy Days” oraz Mel Gibson jako tytułowy bohater trylogii „Mad Max” (1979, 1981, 1985). Ramoneskę nosił również Michael Pare w „Eddie and the Cruisers” (1983) oraz słynny cyborg T800 w filmie „Terminator” (1984).

W polskiej kinematografii także nie zabrakło Ramoneski – nosił ją Grześ jako kurtkę mechanika po żołnierzu „wrześniowym” w filmie „Czterej Pancerni i pies”

Końcem lat 50-tych i poczatkiem 60-tych do jej popularyzacji przyczynili się różnej maści buntownicy, zawadiacy i rockersi.

W latach 60 i 70-tych nosiły ją między innymi „Czarne Pantery” (radykalna amerykańska organizacja polityczna utworzona w celu ochrony czarnej mniejszości).

W kulturze masowej różne rodzaje tej motocyklowej kurtki utrwaliły się pod wspólną nazwą „ramoneska” - a to dzięki powstałemu w 1974 roku zespołowi „Ramones”, który wykorzystał ją w swoim „image”-u scenicznym. Inni noszący ją muzycy to np. Sid Vicious z Sex Pistols, grupa „Black Sabbath”, japońska garage-punk'owa grupa „Guitar Wolf”czy David Gahan z Depeche Mode. Znajdziemy tu także przykłady polskich wykonawców jak np. Skiba czy Michał Wiśniewski.

Istnieje zasadnicza różnica między ramoneską uszytą do chodzenia na co dzień, a taką która powstała do celów ochronnych (dla motocyklistów). Ta druga jest cięższa, wykonana z grubszej skóry a czasem wyposażona również we wzmacniające elementy pancerne.

Ramoneska może być stylizowana na wiele sposobów, różne jej wersje związane były z różnymi czasami i subkulturami: motocyklistami, rockersami, punk-rockowcami, metalowcami oraz depechowcami. W obecnych czasach nie trzeba jednak być członkiem jakiejś konkretnej subkultury aby ją nosić. Nie trzeba być również mężczyzną, gdyż powstało sporo różnokolorowych ramonesek zaprojektowanych specjalnie dla kobiet.

Ramoneska z całą pewnością jest kurtką ponadczasową, która była, jest i najprawdopodobniej pozostanie symbolem buntu wobec „grzecznych” norm społecznych nie pozostawiających miejsca na indywidualizm.